จุดนั้นคือจุดนี้

ดูจุดนั้นอีกครั้ง จุดนั้นคือที่นี่ จุดนั้นคือบ้าน จุดนั้นคือเรา
จุดนั้นมีทุกคนที่คุณรัก ทุกคนที่คุณรู้จัก ทุกคนที่คุณเคยได้ยินชื่อ
จุดที่หมู่คนทุกผู้เคยปรากฏอาศัยมีตัวตนใช้ชีวิต
จุดนี้รวมทุกความทุกข์ทนซึ่งปนทุกความสุขสนาน
รวมหลายพันความเชื่อที่มั่นใจนักหนา รวมทุกมโนคติ และสิ่งเศรษฐกิจที่สั่งสอน
ทุกนักล่าและทุกสัตว์สิ่งผู้ถูกล่า ทุกผู้กล้าและผู้ตาขาว
ทุกผู้สร้างสลับผู้ทำลาย ทุกราชาและชาวนา
ทุกคู่ที่ตกต้องในความรัก ทุกมารดาและบิดา ทุกเด็กน้อยที่มีฝัน
ทุกผู้ประดิษฐ์และผู้แสวงหา ทุกครูบาแห่งจรรยา ทุกนักกินเมืองแห่งการเมือง
ทุกดาราศิลปินที่ค้างฟ้า ทุกผู้นำอันใหญ่ยิ่ง ทุกนักบุญและคนบาป
ในประวัติศาสตร์เท่าที่มีมา แห่งสายพันธุ์เรา ได้ใช้ชีวิตของพวกเขา อยู่ ใน จุดนั้น อันเป็นฝุ่นผงปลงธุลี
แห่งแสงอาทิตย์ที่ฉาดฉายไปในอวกาศ

คาร์ล ซาแกน

ครุ่นคิด/หลงใหล

ครุ่นคิด

เราต้องบอกเธอไว้ก่อนว่าเราจะไม่ยึดติดสรรพนาม

จริงๆแล้วเราสงสัยมาโคตรนาน เกี่ยวกับการหาสรรพนามมาแทนตน
เราพบว่ามันละเอียดอ่อนจนบางครั้งกลับน่ารำคาญใจ การใช้สรรพนามต่าง นั้นให้อารมณ์ที่ต่างไป

จะข้าพเจ้า หรือกู ท่าน หรือมึง ฟังดูยากจะเลือกคำสรรพนามมาใส่
บางครั้งก็อยากจะมี I มาทดแทนทุกสรรพนามบุรุษที่หนึ่งคือตัวเราที่เป็นไปได้

แต่หากใช้Iในประโยคภาษาไทยก็กลับฟังดูกระแดะสิ้นดี

เวลาอ่านบล็อกของคนต่างชาติ บางครั้งเราไม่รู้ว่าคนเขียนเป็นหญิงหรือชายเพราะคำว่า I มันบอกไม่ได้ถึงเพศและตัวตน ไม่รู้ว่าหมายถึง ผมหรือดิฉัน I บอกไม่ได้ว่าคนเขียนกำลังหมายถึง กระผม หรือว่ากู คนเขียนอาจจะเป็นทรานนี่ หรือเพศอีกหลายเพศที่เรียกชื่อไม่ถูก (ในโลกนี้มีคำเรียกสถานะเพศเยอะมากกว่าทื่เราจะนึกออก)

บางครั้งมันก็ไม่จำเป็นต้องไปรู้ไปสนใจเท่าสิ่งที่เขาอยากบอกเรา
—

สมองร้องเพลง

ผมเชื่อว่าไม่มีใครบนโลก หากมีสติสัมปชัญญะสมประกอบที่จะร้องเพลงไม่ได้ แม้แต่คนเป็นใบ้หูหนวกตาบอด
การร้องเพลง ณ ที่นี้ สำหรับผม คือการร้องเพลงทางความคิด

ความคิดคือเสียงเพลงแห่งสมอง

มาจากการสดับหลากทำนองหลายท้องเรื่องนำมาปะติดปะต่อเป็นดนตรีในตน ที่แต่ละบุคคลมีต่างไป

ใครๆบนโลกมีความคิดส่วนตนทั้งนั้นสมองเราร้องเพลงอยู่เสมอจากสิ่งเร้ารอบกาย กระตุ้นความคิดให้ก่อ
เราแค่ขวยเขินที่จะร้องให้คนอื่นฟัง

เสียงในสมอง หากผมปล่อยให้ผ่านเลย เป็นทำนองที่ไม่เคยได้เก็บเกี่ยว

ยากจะพัฒนาผูกกันเป็นเพลงสวยๆได้ เป็นแค่เสียงเลื่อนลอยไร้จุดหมาย

ความคิดหลากหลาย
คือเสียงที่สมองร้อง

ผมเองเคยร้องเรื่อยเปื่อย
วันนี้ผมอยากจะตั้งใจร้องให้คุณฟัง

….

สมองของเรากำลังร้องเพลง
ผมอยากให้คุณลองฟัง
อย่างตั้งใจ